Giriş ve amaç: Aldesteron antogonistlerinin eklenmesi proteinürili kronik böbrek hastalarına renin angiotensin sistem inhibisyonun üstünde renal fayda sağlayabilir. Bu makalede önceden renal anjiotensin blokajı yapılan kronik böbrek hastalarında selektif ve nonselektif aldesteron antogositlerinin eklenmesinin fayda ve zararlarını değerlendirdik.

Materyal metod: Embase, Medline ve renal sağlık kütüphanesi yetişkin kronik böbrek hastalarında ilişkili randomize kontrollü çalışmalar için araştırıldı. Sonuçlar rasgele-etkiler modeli kullanılarak özetlendi.

Sonuçlar On bir çalışma (991 hasta) dahil edildi. Plaseboya ek olarak anjiotensin enzim inhibitörleri ve/veya anjiotensin reseptör blokörleri ile nonselektif aldesteron antogonistleri ile birlikte ACE inhibitörleri ve/veya ARB kullanımı karşılaştırıldığında 24 saatlik proteinüri ve kan basıncı belirgin azaldı. (7 çalışma,372 hasta, avantaj sağlayan ortalama farklılık (WMD) -0,80 g, %95 Cl- 1,27,-0,33). Bu sonuç glomerüler filtrasyon hızında izlenmedi. (WMD -0,70 ml/min/1,73 m2,%95CI-4,73, 3,34). Anjiotensin converting enzim inhibitörleri ve/veya ARB’lere ilaveten nonselektif aldesteron antagonistleri ile hiperkalemi riskinde belirgin artış oldu (rölatif risk 3,06,%95 CI 1,26, 7,41). İki çalışmada ACE inhibitörlerine selektif aldesteron antogonistlerinin eklenmesi kan basıncında ve renal fonksiyonlarda herhangi bir etki olmaksızın 24 saatlik proteinüri de ek azalma ile sonuçlandı. Kardiyovasküler sonuçların, uzun dönem renal sonuçların ve mortalite bilgilerinin  değerlendirilmesi için hiçbir çalışma uygun değildi.

Sonuçlar: ACEİ ve ARB önceden alan kronik böbrek hastalarında aldesteron antagonistleri, proteinüriyi azaltır. Fakat hiperkalemi riski artar. Bu ajanların uzun dönem renal sonuçlara, mortaliteye etkileri ve güvenirliliği tanımlanmalıdır.

 

Clin J Am Soc Nephrol 4: 542–551, 2009